Super leek het me, al jaren: eens mee te mogen in die futuristische, stille, duurzame Superbus.
Vorige week een persbericht. De Superbus in Assen, op het TT-circuit. Da's mooi dichtbij! Dan zou ik voor OOG direct een item kunnen maken.
Is er een link met Groningen? Jawel hoor: Ockels is toch zowat 'n halve stadjer; en die bus zou toch 't alternatief zijn voor de Zuiderzeelijn?
Perskaart geregeld, en (onder voorbehoud) een ritje over 't circuit, met dat ding.
Zondagochtend. Superweertje. Op m'n superfiets vroeg op pad, moest er wel op tijd zijn.
Superstrakke timing, net op tijd om in te stappen voor de eerste rit (er zouden er drie zijn).
Het publiek vond 't ook super. Luid applaus en gejoel, toen de 15 meter lange bus voor de hoofdtribune stopte, en Wubbo Ockels even 'n openingsspeech hield.
Twee rondjes gereden, niet superhard. De top van 250 km hebben we bij lange na niet gehaald. Maar toch een mooie ervaring. Witlederen kuipstoelen, 't geluid als in een dubbeldekkertrein (die pieptoon, ken je vast wel).
Superirritant dat de uitvinder weinig aandacht voor de pers had. Eerst moest hij naar de Asser wethouder, "over een half uur zijn we terug". Na een uur maar 's rondbellen, rondzoeken. Perschef noch personal assistant wist waar hij uithing. "Probeer 't 's daar. Of daar. En anders misschien daar."
Hij had meer oog voor de supervips. Zoals daar zijn die racende zoon van van Vollenhoven, de (ex-)supercoureurs Rothengatter en Doornbos. En dergelijke.
Maar ik vond 'm uiteindelijk. In de tent van de Superbus. Mijn superdank aan die communicatieman van Assen, die 'm even meldde dat ik toch wel supergraag even een paar vragen zou willen stellen.
En ik moet zeggen, die beantwoordde Ockels ook supervriendelijk hoor.
Vandaag toch wel 'n aardig item (17:19 – 21:19) inmekaar geflanst.
Afgesloten met dit supertoepasselijk liedje.